Mijn 5 vragen aan @RSnijders

M

Zelfs als ik iets niet – zeker – weet, is daar altijd @RSnijders nog. Hij van Vakblog, je-weet-wel. Altijd in voor een kwinkslag, hij kan zijn kennis dondersgoed onder woorden brengen, en qua lengte maakte hij ook nog eens indruk. Ik kan het weten, want ik heb hem ‘in het echtie’ mogen ontmoeten, ook.

Vertel, Raymond, wie ben jij?

  1. Wie ben je (beschrijf jezelf op de meest sappige, vrolijke en intense manier)?

    Mijn 5 vragen aan @RSnijders ~ verWonderVrouw.nl
    Foto van @RSnijders (Twitter)

    Ik geloof niet dat ik mezelf als sappig of intens zou durven beschrijven maar vrolijk ben ik meestal wel. Ik ben Raymond, 44 jaar, 2 meter lang en een paar (ok, iets meer dan dat) kilo’s steviger dan ik zou willen. Ik wilde bibliothecaris worden toen ik nog een klein jongetje was en dat is precies wat ik gedaan heb. Maar ik denk niet dat ik een hele gewone bibliothecaris ben want ik hou, behalve van boeken, ook van ICT, (auteurs)recht, ebooks en alles wat maar met het (digitale) informatievak te maken heeft. Werk en privé lopen wat dat betreft ook al mijn hele leven door elkaar heen want ik zal nooit stoppen met bibliothecaris zijn.
    Ik geloof ook stellig dat elke bibliothecaris, informatiespecialist of welke functiebenaming we ook hebben, zijn of haar kennis vrijelijk moet delen met anderen en dat breng ik in de praktijk door al 10 jaar op o.a. mijn blog te schrijven over alles wat ik interessant en relevant vind. Jaren geleden heb ik mezelf ook weten te bevrijden van een verlammende verlegenheid en klets ik ook presentaties en workshops aan elkaar. Daar verbaas ik mezelf nog steeds over want tot nauwelijks tien jaar geleden durfde ik niet eens voor een groepje mensen iets te zeggen dus je kunt een oude hond wel degelijk nieuwe trucs leren.
    Dat ik al mijn hele leven boeken (en tegenwoordig vooral ebooks) verslind zal waarschijnlijk niemand vreemd vinden maar niet iedereen weet dat ik ook duizenden uren met het kijken van Japanse anime heb doorgebracht en dat ik minstens net zo veel uren in het spelen van pc en consolegames heb zitten. De afgelopen 10 jaar kom ik daar nog maar weinig aan toe want dankzij mijn twee kinderen heb ik nog veel meer leuke dingen gevonden om de dagen mee te vullen.

  2. Waar kom je vandaan (beschrijf je jeugd, familie, relatie, kinderen, huis, woonplaats)?

    Ik ben in 1973 geboren in Almelo – ja dat van het stoplicht – en heb mijn jeugd doorgebracht samen met een jongere zus in Mariaparochie, een piepklein plaatsje aan de rand van Almelo. Mijn vader heeft vele jaren als automonteur gewerkt en daarna tot zijn pensioen in een machinefabriek gewerkt waar broodsnijmachines gemaakt werden. Mijn moeder runde het huishouden en ik denk dat beiden het wel een uitdaging vonden om een zoon te hebben die de hele dag met zijn neus in de boeken zat, schriften vol schreef met verhalen en droomde om bibliothecaris te worden ‘maar dan wel eentje die iets met computers deed’. Heel veel snapten ze er niet van want wat had je daar nou aan in het leven.
    Dat wist ik zelf ook nog niet natuurlijk maar na het afronden van mijn VWO hoefde ik niet lang te denken en koos ik meteen voor het doen van de Bibliotheekopleiding in Deventer. Een studiebegeleider onthutst in Almelo achterlatend die niet snapte dat ik een bibliotheekopleiding ging doen na een zwaar bétapakket op VWO gedaan te hebben. En een docent Nederland teleurgesteld te hebben die er van overtuigd was dat mijn toekomst bij een studie Nederlands lag.
    In het derde jaar van mijn studie meldde ik me in een vlaag van verstandsverbijstering (zo voelde het tenminste) aan voor een kampeertrip met studenten van bibliotheekopleidingen uit meerdere landen. Het bleek het begin te zijn van een andere koers in mijn leven: ik werd lid van de studentenvereniging en heb twee jaar de tijd van mijn leven gehad in de redactie van het studentenblad waar ik tientallen stukjes voor schreef onder net zo veel pseudoniemen. Ik ontmoette mijn grote liefde in een andere commissie van de studentenvereniging en we gingen samen wonen in Deventer toen ik mijn diploma op zak had. Daar wonen we ruim 20 jaar later nog steeds, al hebben we een ruimer huis moeten zoeken toen kind nummer twee zich aandiende.

  3. Neem me stap voor stap mee in het proces dat ertoe heeft geleid om (hier) te komen waar je vandaag de dag bent. Wat was het eerste wat je deed? En het volgende?

    Mariaparochie bestaat eigenlijk maar uit één lange straat. Maar wel met een kerk, een school *en* een bibliotheek die schuin tegenover de school stond. De kleine bibliotheek van Mariaparochie was maar twee middagen per week open (de dinsdag en de vrijdag) maar dat waren dus ook meteen de middagen dat ik er te vinden was. Ik las alles wat me leuk en interessant leek en dat bleek zo’n beetje alles te zijn.
    Ik was er al snel uit: werken in een bibliotheek moest wel de beste baan in de hele wereld zijn want je kon alles te weten te komen wat je maar wilde zonder dat je moest kiezen voor maar 1 vakgebied. Letterlijk een plek waar alle kennis en waar alle mooie verhalen in handbereik liggen. Bijna veertig jaar later voel ik nog precies hetzelfde als ik een bibliotheek binnenstap dus ik weet dat ik inderdaad het mooiste beroep heb dat je maar kunt hebben.
    Na de bibliotheekopleiding gedaan te hebben vond ik mijn eerste baan bij de bibliotheek Techniek van de hogeschool Enschede. Dat deed ik part-time in combinatie met een universitaire studie Documentaire Informatiewetenschap maar toen ik full-time kon gaan werken in Enschede stopte ik na 1 jaar met die studie. Na zes jaar verwisselde ik de hogeschool Enschede voor de hogeschool Windesheim en daar zit ik 15 jaar later nog steeds met heel veel plezier.
    Na mijn studententijd heb ik een tijd gehad waarin ik nog maar weinig schreef maar toen ik blogsoftware ontdekte besloot ik meteen om te gaan bloggen. Niet om gelezen te worden maar gewoon, omdat ik het leuk en nuttig vond om te schrijven over de dingen die ik interessant vond. Het was voor mij de perfecte manier om uit te zoeken hoe iets werkte want als je er iets over wilt schrijven zul je je toch goed moeten verdiepen in dat onderwerp. Het was jarenlang iets dat ik ook voornamelijk voor mezelf deed want veel bekijks had mijn blog niet. Dat veranderde langzamerhand waardoor ik ook heel veel mensen leerde kennen dankzij mijn blog en het bloggen. Schrijven (en gelezen worden) kan en wil ik niet meer wegdenken uit mijn leven.

  4. Als een kind op je afstapte en je advies zou vragen en je had maar een paar minuten de tijd om het beste van jezelf te geven, wat zou dat dan zijn?

    Neem de tijd om te ontdekken wat je leuk vindt om te doen en waar je goed in bent. Je zult ontdekken dat het dezelfde dingen zijn. Twijfel niet aan jezelf, negeer alle (goedbedoelde) adviezen van anderen en vaar je eigen koers. Er zijn te veel mensen die een mening hebben over anderen en te weinig mensen waar je echt goed mee kunt praten zonder al die adviezen om je oren te krijgen. De truc is die laatste groep mensen te vinden 🙂

  5. Waar wil je liefst heen (met je blog/) je leven? 

    Ik wil blijven doen wat ik nu doe. Genieten van het werk dat ik mag doen, genieten van het schrijven en alles wat het me brengt. En natuurlijk hoop ik vooral nog heel veel leuke, boeiende en interessante mensen te ontmoeten.

Inderdaad, is dat een mooie tip: de tijd nemen om te ontdekken wat je leuk vindt om te doen en waar je goed in bent. En dat raakvlak zien. Ook jij dank, Raymond, voor je openhartigheid…

Over deze auteur

iPixelDiva

Hee hallo, ik ben Pix, jouw web-/logodesigner in de dop en ik blog sinds 2002. Mijn schrijflust doet me vaak naar het toetsenbord grijpen. Dat alles onder het genot van veel koffie en chocolate bites, gewoon omdat alles nu eenmaal veel mooie - en lekkere - flow vergt. Enneuhm..., mijn haar zit ook nog 'es altijd goed! Zie ook mijn about-pagina.
Lees je mee?

Ik wil reageren

Over mij

moi picHee hallo, ik ben Pix, jouw web-/logodesigner in de dop en ik blog sinds 2002. Mijn schrijflust doet me vaak naar het toetsenbord grijpen. Dat alles onder het genot van veel koffie en chocolate bites, gewoon omdat alles nu eenmaal veel mooie – en lekkere – flow vergt. Enneuhm…, mijn haar zit ook nog ‘es altijd goed! Zie ook mijn about-pagina.
Lees je mee?

%d bloggers liken dit: